خلق زيبايی بر سياهی !

بهاره جلالوند - از دور كه نگاه می كنی ، فرش به نظر مي‌رسد. فرشی سياه كه رنگ‌های شاد روی آن خودنمايی مي‌كند. نزديك و نزديك‌ تر می شوی و باز هم فكر می كنی تابلويی كه رو به رويت قرار دارد، فرش است. اما چشم‌ها هم گاهي میتوانند خطا كنند و نقاشی ماهرانه‌ ای را كه روی جير كشيده شده را به اشتباه فرش ببينند. «مليحه ثريا نوجه ده سادات» كه با نام هنری كيانا او را میشناسند، كسی است كه يكی از تكنيك‌های سخت نقاشی را دنبال می كند، تكنيك نقاشی رنگ روغن روی جير، كه كمتر كسي سراغ آن می رود. او متولد 1364 است و با وجود جوان بودنش، فرد موفقی محسوب می شود. با او همراه شديم تا درباره‌اش بيشتر بدانيم. همه چيز به كودكی برمي‌گردد همه‌ ی ما انسان‌ها استعدادهاي زيادي در وجود‌مان داريم كه اين استعدادها بايد از سن كم، رشد و پرورش داده شوند.«مليحه ثريا نوجه ده سادات » (كيانا) هم جزو آن دسته از افرادي است كه نقاشي را از سن كم دنبال كرده است، او مي‌گويد:«علاقه‌ي زيادي به نقاشي داشتم و به همين دليل از سن 10 سالگي دائما در حال كشيدن نقاشي بودم. خانه‌ي ما ويلايي بود به همين دليل مي‌توانستم سوژه‌هاي زيادي براي نقاشي پيدا كنم. وقتي خانواده اين علاقه و استعداد را ديدند، من را در كلاس نقاشي ثبت نام كردند. وقتي حدود 16 سال سن داشتم، سفارش نقاشي با سياه‌قلم و مداد كنته مي‌گرفتم و آن‌ها را مي‌فروختم. نقاشي يكي از رشته‌هاي پر هزينه محسوب مي‌شود به همين دليل مادرم بعد از چند سال كلاس رفتن، تاكيد داشت كه بهتر است به جاي رفتن به كلاس نقاشي، تمركز خود را روي درست بگذاري. يكي از روزهاي تابستان با ناراحتي، به كلاس نقاشي‌ام كه در فرهنگسراي زرگنده (آفتاب) بود، رفتم و به استادم خانم حافظي گفتم كه خانواده‌ام ديگر هزينه‌ي كلاس را نمي‌پردازند. استاد نقاشي‌ام به دليل استعدادي كه من داشتم از سهم استادي خود گذشت و از من خواست بدون پرداخت هزينه به كلاس بروم. مسئول آموزش فرهنگسرا كه «آقاي كريميان» بودند هم اجازه دادند من در كلاس‌ها بدون پرداخت شهريه شركت كنم و ادامه‌ي نقاشي به شكل حرفه‌اي را مديون اين دو عزيز هستم.» خرج تحصيلم را خودم پرداختم! افراد موفق ، افرادي هستند كه تلاش زيادي مي‌كنند و توجه چنداني به سختي‌هاي مسير ندارند آن‌ها براي بدست آوردن هدف‌شان انگيزه‌ي زيادي دارند و از ساعت‌هاي زندگي‌شان به درستي استفاده مي‌كنند. خانم هنرمند هم جزو همين دسته است او مي‌گويد:«من استقلال مالي را دوست دارم و زماني كه دانشجوي رشته‌ي نقشه‌كشي ساختمان يك دانشگاه غيرانتفاعي بودم، هزينه تحصيلم را خودم مي‌پرداختم. كار كردن و تحصيل در كنار هم چندان راحت نيست اما من تمام تلاشم را مي‌كردم و به همين دليل خيلي كم مي‌خوابيدم. آن موقع‌ها براي هم‌كلاسي‌هايم نقشه به صورت دستي مي‌كشيدم و برايم به نوعي درآمدزايي ايجاد شده بود. واحدهاي زيادي براي درس خواندن در هر ترم برمي‌داشتم تا درسم زود تمام شود و همه اين‌ها نياز به برنامه‌ريزي و تلاش داشت.» ماجراي برپايي نمايشگاه در اربيل برپايي نمايشگاه نقاشي، دردسرهاي خاص خودش را دارد و هر كسي سراغ چنين كاري نمي‌رود اما «ثريا نوجه ده سادات» (كيانا) يكي از آن دسته از افرادي است كه علاقه دارد كارهايش را به نمايش بگذارد و حتي برايش فروش تابلوها نيز، اهميت چنداني ندارد. او مي‌گويد:«نقاشي را همچنان ادامه دادم تا اينكه توانستم در سال 1384 اولين نمايشگاه گروهي خود را كه با تكنيك پاستل گچي بود، برپا كنم. استقبال زيادي از آن نمايشگاه شد و تعداد زيادي تابلو فروخته شد كه همين مسئله در من انگيزه‌ي بيشتري ايجاد كرد تا نقاشي را همچنان ادامه بدهم. از آن‌جايي كه تابلوهاي رنگ روغن را با قيمت بالاتري مي‌خريدند و اين نوع تابلوها راحت‌تر به فروش مي‌رفت، تصميم گرفتم سراغ اين سبك از نقاشي بروم. نقاشي كشيدن من فقط به اين موارد محدود نشد و با گواش، آب‌رنگ، جوهر و آب (اكولين) و راپيد هم نقاشي مي‌كشيدم. بعد از برگزاري نمايشگاه اول، دومين نمايشگاه خود را در فرهنگسراي ملل تهران (سال 1391) برگزار كردم كه از آن استقبال خوبي شد و توانستم تابلوهايم را با قيمت خوبي بفروشم. بعد از آن در سال 1393 به عنوان مترجم زبان انگليسي از طرف شركتي كه در آن كار مي‌كردم به اربيل عراق رفتم و آن‌جا متوجه شدم كه تابلوهاي نقاشي را با قيمت بالا مي‌خرند. به همين دليل عكس كارهايم كه روي جير بود را به مسئولان دانشگاه هنر اربيل نشان دادم و آن‌ها هم استقبال زيادي براي برپايي نمايشگاه از خود نشان دادند و قرار شد تبليغات برگزاري نمايشگاه را نيز خودشان انجام بدهند. نمايشگاه با استقبال خيلي خوبي مواجه شد و براي آن‌ها خيلي عجيب بود كه يك خانم ايراني در آن‌جا به تنهايي نمايشگاه نقاشي برگزار كرده است. بعد از برگزاري اين نمايشگاه، تصميم گرفتم يك نمايشگاه خيريه به نفع كودكان جنگ‌زده در گالري مديا اربيل با همكاري يك ارگان به نام او. آر. سي. او (ORCO) برگزار كنم كه براي برگزاري آن حمايت زيادي از من شد و تابلوها با قيمت بالايي به نفع كودكان به فروش رفت. از رسانه‌هاي مختلف دنيا در اين نمايشگاه از من مصاحبه تصويري كردند و مقامات ارشد دولتي و سران آن‌جا نيز براي بازديد از نمايشگاه آمدند و از من تقدير كردند. اين نمايشگاه برايم تجربه‌ي بسيار خوبي بود و اميدوارم كه خيريه‌هاي مختلف در ايران نيز همكاري‌هاي لازم را براي برگزاري چنين نمايشگاه‌هايي داشته باشند. » موفقيت به توان موفقيت لذت موفقيت واقعي را تنها كساني مي‌توانند درك كنند كه آن را تجربه كرده باشند و بسياري از افراد موفق به يك بار پيروزي راضي نمي‌شوند و دوست دارند هر روز گام‌هاي بيشتري را به سوي موفقيت بردارند. درست مانند هنرمند نقاش، او مي‌گويد:«به تازگي يك شركت در دوبي قرار است روي قسمت‌هاي خاصي از تابلوهاي رنگ روغني كه روي جير كشيده‌ام، نگين سوارفسكي كار كند. به نظرم اين مسئله مي‌تواند يك موفقيت خوب برايم محسوب شود. البته فكر مي‌كنم هنوز به جايگاهي كه مي‌خواهم نرسيدم و راه زيادي براي موفقيت در پيش رويم است.» گاهي وقت كم مي‌آورم تلاش و برنامه‌ريزي از مهم‌ترين مواردي است كه مي‌تواند هر فردي را به جايگاه خوبي برساند و با تلاش و برنامه‌ريزي مي‌توان چندين كار را با هم انجام داد. «ثريا نوجه ده سادات» (كيانا) هم براي زندگي‌اش برنامه‌ريزي دارد و كارهاي مختلفي علاوه بر نقاشي انجام مي‌دهد. او مي‌گويد:«من در طول روز چندين ساعت را به آموزش نقاشي اختصاص مي‌دهم و در كنار آن خودم هم نقاشي مي‌كشم. نقاشي روي جير كار بسيار سختي است و اگر خطايي در كار به وجود بيايد بايد همه‌ي آن چيزهايي را كه كشيده‌اي دوباره از اول بكشي و امكان اصلاح وجود ندارد. گاهي براي كشيدن بخشي از يك تابلو بايد در طول روز حدود 12 تا 13 ساعت وقت بگذارم. سال‌هاست زبان انگليسي را به دليل علاقه‌اي كه دارم، ادامه مي‌دهم و الان در مقاطع بالاي يادگيري زبان هستم. حدود 4 – 5 سال است كه علاوه بر نقاشي موسيقي پيانو را دنبال مي‌كنم. جمع‌آوري اشياء آنتيك و تبديل آن‌ها به قاب، يكي از سرگرمي‌هاي من محسوب مي‌شود. خواندن كتاب و مطالعه هم از ديگر كارهايي است كه در طول روز انجام مي‌دهم. علاوه بر همه‌ اين‌ها به كارهاي خانه‌ام نيز رسيدگي مي‌كنم. گاهي حس مي‌كنم كارهاي ديگري هم بايد در طول روز انجام بدهم ولي واقعا وقت كم مي‌آورم. به نظرم افراد براي رسيدن به اهداف خود بايد برنامه‌ريزي داشته باشند و با علاقه به سمت اهداف خود پيش بروند. » چه‌طور نقاش شويد؟ خيلي از افراد ممكن است به نقاشي علاقه داشته باشند ولي مسير نقاش شدن را ندانند. براي اينكه يك نقاش خوب شد بايد ويژگي‌هايي داشت. خانم نقاش جوان مي‌گويد:« براي پيشرفت در نقاشي، استعداد حرف اول را مي‌زند. علاوه بر آن علاقه نيز مسئله‌ي بسيار مهمي محسوب مي‌شود، تا جايي كه اگر كسي علاقه داشته باشد و استعداد كمي هم داشته باشد مي‌تواند نقاش خوبي شود. يكي ديگر از مواردي كه مي‌تواند به پيشرفت افراد در نقاشي كمك كند، داشتن صبر و حوصله محسوب مي‌شود و بدون صبر و حوصله نمي‌توان نقاشي زيبايي كشيد. به نظرم هر فردي بايد تكنيك‌ها و كار با مواد مختلف نقاشي را امتحان كند و يكي را كه با روحياتش سازگاري بيشتري دارد، به صورت جدي دنبال كند.»